De bedrading van fotovoltaïsche modules omvat hoofdzakelijk drie methoden: serieschakeling, parallelle aansluiting en hybride aansluiting. Ingenieurs ontwerpen de bedrading op basis van de systeemspanning, de huidige vereisten en de omstandigheden ter plaatse.
Serieschakeling: Verbind de positieve pool van één component met de negatieve pool van de volgende component, enzovoort. Deze methode telt de spanningen bij elkaar op, terwijl de stroom constant blijft. Het is geschikt voor scenario's waarin het verhogen van de gelijkspanning noodzakelijk is om lijnverliezen te verminderen, zoals bij stroomtransmissie over lange- afstanden of het aandrijven van hoog- omvormers.
Parallelle verbinding: Verbind alle positieve aansluitingen van de componenten met elkaar en alle negatieve aansluitingen met elkaar. Deze methode verhoogt de stroomcapaciteit, terwijl de spanning constant blijft. Deze methode verbetert de systeembetrouwbaarheid; zelfs als één component uitvalt, kunnen de andere strings nog steeds normaal werken. Het wordt vaak gebruikt in residentiële en commerciële daksystemen.
Hybride verbinding: combineert de voordelen van zowel serie- als parallelle verbindingen. Er worden dan bijvoorbeeld meerdere seriestrings parallel op de omvormer aangesloten. Deze modus is gebruikelijk bij complexe daken of grote projecten die een gepartitioneerd beheer vereisen, waardoor flexibele aanpassing aan verschillende oriëntaties en installatiegebieden mogelijk is.
